Typerend voor mensen is dat we niet snel tevreden zijn met wat we hebben. Alles moet anders, beter, sneller, mooier...
Zo ook met de dieren die ons door de natuur geschonken zijn. Vissen die wij willen houden voor onze hobby, zijn schijnbaar in hun natuurlijke vormen en kleuren niet mooi genoeg. Hun vinnenstelsels moeten groter, de kleuren anders en in sommige gevallen vinden we het zelfs nodig om hun vorm aan te passen.
Buiten selectieve kweek om onze doelen te bereiken, onderwerpen we vissen aan de meest gruwelijke manieren van kleuring. De resultaten: vissen die amper nog kunnen zwemmen of eten. En door de gruwelijke kleuringsmethoden sterven enorme hoeveelheden vis.
In zijn lezing zal Willem Postma zijn uitgesproken afkeer van deze praktijken kenbaar maken. Maar daarnaast wil hij de mensen vooral laten zien hoe mooi de dieren in hun natuurlijke verschijningsvormen zijn. Want in sommige gevallen kunnen we ons dat amper nog voor de geest halen.
|
